Bouwe en Fiona drok oan it wurk by in laguna tiidens Salar de Uyuni tour. Fan lofts nei rjochts Fiona, Carlos en Bouwe.
De groep wêrmei de Salar de Uyuni tour dien hawwe. Fan lofts nei rjochts JF, Marion, Carlos, Fiona en Bouwe.
9 juli 2010, 23:42
La Paz
De laatste week van onze reis is aangebroken en we zijn inmiddels in de "hoofdstad" van Bolivia, La Paz. Deze stad ligt
midden in de bergen, dus je hebt af en toe prachtig uitzicht en het lijkt net (zeker ook qua drukte) een miljoenenstad,
terwijl het nauwelijks groter dan Amsterdam is. Ook hier heeft elke straat zijn thema, zo heb je een
kapper/voetbalshirts-straat, een voodoo-straat, een gereedschapstraat enzovoorts. Alhoewel niet zo makkelijk verkrijgbaar als
een Spanje-shirt heb ik toch een lekker fel oranje Holanda-shirt gekocht voor 3 euro.
Werd aan het begin van onze vakantie nog met "oh" gereageerd als we vertelden dat we uit Holanda kwamen, nu is dat wel
anders. En dan geen reactie over klompen, tulpen en kaas, nee, wij zijn die lui die in de finale staan. Toch zijn we nog niemand
tegen gekomen die denkt dat Nederland gaat winnen. Fiona en ik zien het uiteraard wel zitten en hopen op een leuke plek in
Copacabana, waar we de wedstrijd zullen gaan zien.
Na het Chileense San Pedro zijn we doorgereisd naar Arica, een stad aan de Grote Oceaan, waar niet veel te beleven was. Hoogtepunt was de
herhaling van Nederland-Brazilië, wat een wedstrijd! Vervolgens zijn we met de bus in 3 uur tijd van Arica op zeeniveau naar
Putre vertrokken, een klein dorpje dat op zo'n 3.600 meter ligt. Tijdens een wandeling in de bergen waren we bijna verdwaald,
dus maar weer teruggegaan. Na een dag die in het teken van Nederland-Uruguay stond, zijn we nog een dag naar Lauca nationaal park
geweest, waar we prachtige met sneeuw bedekte vulkanen en veel dieren hebben gezien.
De busreis van Putre naar La Paz hebben we voornamelijk op respectievelijk een koelbox en kratje colaflesjes doorgebracht,
omdat de bus vol was en we dus illegaal meegingen. Vlak voor de grens met Bolivia moesten we de bus uit en lopend de grens
over om vervolgens een stuk verder op weer stiekem in de bus te stappen zodat de douane niet doorhad dat we in die bus zaten.
Was meer gedoe dan spannend en het belangrijkste is dat we in La Paz aangekomen zijn.
Na een zeer geslaagd dagje La Paz gaan we morgen naar Copacabana en vervolgens Isla del Sol, waarna we volgende week weer
terug naar La Paz gaan om naar Nederland terug te vliegen. Alhoewel de sfeer in de Arica en Putre stukken beter was dan in
San Pedro zijn we erg blij dat we weer terug in Bolivia zijn. Dit land is in alle opzichten een stuk sympathieker (en
goedkoper ;) dus we genieten er nog even van!
9 juli 2010, 23:29
5 juli 2010
Nieuwe foto's!
Fiona is op dit moment nieuwe foto's aan het uploaden van Bolivia en Chili, dus kijk hier maar eens.
5 juli 2010, 01:45
3 juli 2010
Chilly en Chili
Inmiddels zijn we in San Pedro de Atacama in Chili. Je merkt aan alles dat Chili een stuk rijker is, betere wegen en meer voorzieningen. Hier in het veel te toeristische San Pedro betekent dat helaas ook nog eens dat je voor hostels en eten West-Europese prijzen moet betalen en dat men hier nogal arrogant overkomt in vergelijking met het bescheidene Bolivia.
Als je hier in een cafe-restaurant 2 biertjes bestelt om Uruguay-Ghana te kijken krijg je een Spaanse (en voor ons onverstaanbare) preek (waarschijnlijk) in de trant van "dus jullie denken dat je in een restaurant alleen een biertje kunt drinken?". Door dit gedoe hebben we helaas de verlenging laten schieten, maar we hebben genoeg gezien om ons geen zorgen te maken dat Nederland van Uruguay moet kunnen winnen.
Vlak voordat we gister Bolivia hebben verlaten hebben we een 3-daagse tour door Salar de Uyuni gemaakt, de grootste zoutvlakte ter wereld. Verder hebben we veel lagunes, flamingo's, bijzondere rotsformaties, vulkanen, woestijnen en geisers gezien, een schitterende en bijzondere tocht. Net als in IJsland zie je soms om de 5 minuten een compleet ander landschap. Ook het feit dat je hier op een gegeven moment op 4.800 meter (ter hoogte van de Mont Blanc) gewoon met de auto kan rijden en er bijna geen sneeuw is, is heel apart als je dat vergelijkt met de Alpen. Het was uiteraard erg koud, 's nachts onder het vriespunt en overdag vlak erboven.
Helaas hebben we Nederland-Brazilië gemist, omdat we toen onderweg waren van de grens Bolivia-Chili naar San Pedro, waar we met de bus in 1 uur tijd van zo'n 4.000 meter hoogte 2.000 meter naar beneden zijn gedenderd. Eenmaal in Chili hadden we weer telefoon- en radio-ontvangst en stond Nederland met 2-1 voor. Dat Nederland deze wedstrijd heeft gewonnen wordt hier met veel verwondering beleefd. Ik heb het idee dat ze hier die oranje gasten niet zo hoog hadden zitten.
De tocht door de Salar begon in Uyuni, een stadje dat letterlijk in "the middle of a desolate nowhere" ligt. De busrit van Potosi naar Uyuni was schitterend, hoge bergen, woestijnen, kaktussen en lama's. In Potosi hebben we Nederland-Slowakije in de bioscoop gezien, wat het hoogtepunt in deze niet al te enerverende stad was. Potosi heeft een paar mooie kerken, maar we waren wat verwend door het mooie en sfeervolle Sucre.
Vanavond gaan we met de nachtbus naar Arica, een stad aan de Grote Oceaan in het uiterste noord-westen van Chili. Van daaruit hebben we de keuze uit een aantal schitterende nationale parken. Vervolgens zal de reis zo ongeveer via het Titikakameer naar La Paz gaan, van waaruit we over anderhalve week weer richting Nederland zullen vliegen.
3 juli 2010, 18:31
27 juni 2010
Sucre
Vanuit Sucre, de hoofdstad van Bolivia, eindelijk weer eens een blogje. We zijn inmiddels een week in Bolivia waar het net
als in Nederland warm is, alhoewel het hier op deze hoogte 's nachts zowat vriest. Sucre is een gezellige en levendige stad
met in het centrum alleen maar witte gebouwen en kerken.
Onze reis door Bolivia is begonnen in Santa Cruz, waar we vorige week zaterdag 's ochtends om 4 uur in ons hotel aankwamen en
na een korte nachtrust om half acht al voor de TV zaten om Nederland - Japan te zien. Santa Cruz heeft niet erg veel te
bieden, behalve dan dat je daar een tour naar het Amboro nationaal park kunt regelen. En dus liepen we op dag 2 van onze
vakantie al in een dicht begroeid regenwoud en langs/over riviertjes waar we onder anderen aapjes, kolibries, papegaaien,
mieren (oppassen met oversteken) en mosquitos tegen kwamen. Ook kamperen in een regenwoud is een hele belevenis met al die
prachtige geluiden.
Na deze 2-daagse wandeling zijn we afgereisd naar Samaipata, wat aan de andere kant van het Amboro nationaal park ligt. Hier
is het veel bergachtiger en hebben we een wandeling in de "elleboog van de Andes" gemaakt met prachtige bergen en oerwoud. We
gaan steeds hoger de bergen in, want lag Santa Cruz op zo'n 400 meter, Samaipata op ongeveer 1.500 meter, ligt Sucre al op
2.400 meter en morgen of overmorgen gaan we naar Potosi wat op zo'n 4.000 meter ligt. Tot nu merken we behalve de koude
avonden niks van deze hoogte, maar dat gaat ongetwijfeld nog komen.
We genieten erg van dit land, de prachtige natuur en de leuke sfeer en mensen in vooral de wat kleinere steden zoals
Samaipata en Sucre. Met ontzettend hoge bergen, zoutvlaktes en woestijnen in het vooruitzicht vermaken wij ons hier nog wel
even!
Oh ja, voor wat foto's, kijk hier: hier dus. Deze zijn door verbindingsperikelen helaas niet van al te beste kwaliteit.
27 juni 2010, 00:26
26 oktober 2009
Busje komt zo
Vanuit de warme en stinkende hoofdstad van Laos, Vientiane, weer eens een blogje. We zijn hier gister aangekomen na een paar dagen in Luang Prabang te zijn geweest. Daar hebben we deze sfeervolle, maar ook erg toeristische en Westers georiënteerde stad bekeken en zijn ook nog een dagje erop uit geweest naar de Kouangxi waterval met een brommer. Deze rit is zonder kleerscheuren verlopen, maar dat was vooral omdat we weinig kleren aan hadden.
Nu zijn we dus in Vientiane, wat met afstand de grootste stad van Laos is en waar vreemdgenoeg niet veel te beleven is als je al flink wat tempels hebt gezien. Vanavond nemen we de nachtbus naar Pakse, waar we van plan zijn uitstapjes naar het Bolaven Plateau, Wat Phou (ruine van een tempelcomplex) en de 4000 Eilanden (in de Mekong rivier) te maken. Het is daarna inmiddels al begin november als we via Udon Rattachani (Thailand) met bus en trein de terugreis naar Bangkok aanvaarden.
Wel eens je verjaardag gevierd in een bus? Nou ikke niet, maar straks gaat het gebeuren in de nachtbus van Vientiane naar Pakse!
26 oktober 2009, 09:44
22 oktober 2009
Millions of Leaches, Leaches For me
We zijn net aangekomen in Luang Prabang, na een hele dag vanaf Pak Beng met een slowboat de Mekong rivier af te zijn gevaren. Op zich een mooie route, maar helaas niet erg afwisselend en het duurde wat te lang. Morgen gaan we deze leuke stad bekijken en daarna richting Vientiane en Pakse, waar we nog een aantal mooie uitstapjes gepland hebben.
De afgelopen dagen hebben we een trekking gedaan door de Nam Ha Valley bij Luang Nam Tha. Dit was een prachtige tocht, door oerwouden, bamboebossen, over bergen, dalen door/langs rivieren en langs diverse stammen die in rieten hutjes leven. Het eten (drie keer daags sticky rice, maar wel met heerlijke bijgerechten) werd verzorgd door deze stammen, dus dat was erg speciaal en lekker. De bloedzuigers op hun beurt, lustten ons (vooral Fiona) weer rauw. Ze kruipen vanaf de grond op je schoenen en bijten zo door je sokken heen.
Na de trekking zijn we met de bus (gewone dienstverlening, dus tussen de locals, erg leuk) via Oudomxay in Pak Beng terechtgekomen waar we vanmorgen dus de boot hebben gepakt. We hebben het hier in Laos nog steeds erg naar onze zin en kijken uit naar de mooie dingen die de komende tijd nog komen gaan.
Afgelopen dinsdag hadden we in Oudomxay een goeie internetverbinding en heeft Fiona veel foto's geupload. Hier in Luang Prabang is de verbinding helemaal fenomenaal, dus ook nu is ze bezig. Even kijken dus: hier.
22 oktober 2009, 16:15
17 oktober 2009
Sawaidee!
Oftewel "Hallo" in Laotiaans, want we zijn in Laos! Na een verblijf in het drukke en stinkende Bangkok, met Tuk tuks tussen het verkeer door op weg naar diverse tempels, vervolgens een nachtelijke treinreis naar Chiang Mai en als daar aangekomen, na een stuk of "Wat" hele mooie tempels, onderweg naar de Night Bazaar je sandalen stuk gaan, wat koop je daar? Juist: echte Teva's (tenminste dat lijken ze) voor 22 euro.
Vanuit Chiang Mai met een busje naar Chiang Khong om vervolgens over de Mekong rivier de grens over te gaan naar Laos, het stadje Huay Xai. Wat een verschil tussen de opdringerige Thaise bevolking en de bescheiden Laotianen, dit land voldoet ons erg goed! Inmiddels zijn we in Luang Nam Tha (in het noorden van Laos zo'n 50 kilometer van de Chinese grens) waar we met een gewone bus naartoe zijn gegaan en "dus" onderweg een lekke band hadden.
Na het wisselvallige weer in Thailand is het sinds we in Laos zijn schitterend zonnig en heet weer. Ook de noedels en rijst vervelen nog lang niet, heerlijk eten hier en ook Beer Lao is geweldig. Morgen gaan we op een 2-daagse trekking door het oerwoud waar diverse bergvolkjes wonen, we zijn erg benieuwd. Vanaf maandag richting Luang Prabang en Vientiane, maar die route zijn we nog niet helemaal uit.
Hier staan wat foto's, alhoewel Fiona nog bezig is met uploaden wat voor geen meter opschiet: hier.
17 oktober 2009, 10:04
10 oktober 2009
Doei
Wy sille op reis nei Thailand en Laos! Wa wit hjir op bouwe.nl sa no en dan in blogje, mar ferjit ek beslist myn twitter side net: @bouwe!
Terwijl Fiona achterna gezeten wordt, ik bedoel achter de ijsberen aanzit op (in?) Spitsbergen (hier dus, meer info hier), schrijf ik even een blogje over mijn fietstocht van vanmiddag van Assen naar Groningen via Rolde.
Want voor de mensen die het nog niet weten: Fiona en ik gaan in Rolde wonen! Daar hebben we een woonboerderij gekocht (die nu nog op Funda staat: hiero), waar we per 31 juli gaan wonen. Vandaar dus mijn plan om alvast een beetje op verkenning uit te gaan: Is de omgeving van Rolde echt zo mooi? En heb ik een kans ons nieuwe huis met het "Verkocht-bordje" te fotograferen? Zoals ik al zei, de fietstocht begon in Assen, waar ik met de intercity naartoe ben gegaan. Ik verbaas me overigens nog steeds over het feit dat een fietskaartje voor elk traject even duur is. Zo heb ik mijn fiets ooit meegenomen naar Heerlen voor een gulden of 12, maar moest ik dat nu ook (6 euro) betalen voor dat fluteindje naar Assen.
Hoe dan ook, de fietstocht begon dus in Assen, waarna ik al gauw in Rolde aankwam. Ik besloot eerst dé toeristische trekpleister van Rolde op te zoeken (en zowat in onze toekomstige achtertuin): de hunebedden. Leuk om te zien, heel apart dat bij de ene de stenen heel keurig opgestapeld staan (zeg maar het cliche hunebed, zoals je ze op tv ziet), terwijl het bij de andere wat een zooitje is. Er was nog een reden om eerst bij de hunebedden langs te gaan, je komt dan vanaf de goeie kant de Esstraat ingefietst en kunt meteen zien of het veilig is om een foto van "ons" huis te maken. Niets was echter minder waar: de huidige bewoners hadden bezoek die net weggingen, dus allemaal mensen bij het huis en op straat. Gelukkig had ik mijn zonnebril op, dus ben incognito (en) snel doorgefietst. Niet dat ze mij kennen hoor, maar ja, om nou te stoppen en te zeggen "Ik ben Bouwe en ik heb jullie huis gekocht"... Of dat ze bij de overdracht zeggen: "He, jij zat toen in juni ons huis te bespioneren, he?". Ik heb niet eens gezien of het bord "Te Koop" vervangen was door "Verkocht", zo snel ging ik. Het huis ligt wel nog steeds op een heel mooi rustig plekje zag ik, ik heb er zin in!
Maar goed, het volgende doel van deze reis: is de omgeving nou echt zo mooi? Ik had besloten dat dit best wel een retorische vraag te laten zijn door via het Balloërveld te fietsen, een heideveld wat ook in onze achtertuin komt te liggen. Ik ben helaas compleet verkeerd gefietst en kwam daardoor op een andere plek terecht, de naam zegt het al: in Anderen. Vervolgens toch nog verwoede pogingen om de heide te vinden, maar het mocht niet baten en ik kwam in Gasteren terecht. Maar om mijn vraag te beantwoorden: de omgeving is prachtig! Bomen, velden, ietwat glooiend en heel veel vogels. En ook weinig bebouwing, je hebt een aantal dorpjes, maar verder is het gewoon allemaal natuur. Via Oudemolen, Zeegse en Tynaarlo kwam ik bijna langs het kantoor van mijn werkgever New Nexus, wat ik rechts liet liggen, want daar is op zondag niet zoveel aan.
Vervolgens naar Vries om op zoek te gaan naar een terras voor een inmiddels welverdiend bakje koffie en vanzels wat erbij, maar dat terras bleek er niet te zijn. Toen door naar Eelde-Paterswolde, een groot dorp, dus ongetwijfeld een uitspanning. Daar aangekomen bleek het (net als vorig jaar tijdens een fietstocht door Eelde) dorpsfeest te zijn. Toen zaten we te koffiedrinken tijdens de tentkerkdienst, maar om nou met mijn kopje koffie en appelgebak tussen de bierdrinkende feestvierders en kermisgangers te gaan zitten... Dus maar weer verder, alhoewel het wel tijd werd voor de Snickers die ik gelukkig had meegenomen. Nadat ik nog even het ooievaarsnest in Paterswolde had bewonderd kwam ik al snel weer in Haren en uiteindelijk Groningen terecht, de eindbestemming van deze mooie fietstocht.
De eerste indruk van Rolde en haar omgeving is zeer goed, er valt nog veel te ontdekken met de fiets en benenwagen, al was het alleen maar die heide in onze achtertuin. En een foto van het "Verkocht" bordje houden jullie nog van mij te goed. Enkele andere foto's zijn te bekijken via mijn Twitter waarop ik van een gedeelte van de tocht live verslag heb gedaan, ik bedoel getweet, of is het nou getweed? Hoe dan ook, I twoted almost all over the place!" :)
14 juni 2009, 19:18
4 juni 2009
Bouwe & Bouwe yn 'e Kuip
4 juni 2009, 20:48
30 mei 2009
Smaaksensaasjes
In persoanlike tint troch de betsjinning fan myn neef GRUTTE Bouwe, de ongedwongen sfear fan dit (toch best wol luxe) restaurant en alle smaaksensaasjes: yn ien wurd GEWELDIG!
Ofrûne peaskewykein wiene Bouwe en Fiona der wer ris op út foar in stêdetripke, nei Lissabon dit kear. De taxirit (want nei 11en jûns ride der gjin bussen mear yn Lissabon) fan it fleanfjild nei it hotel gong mâl: mei 100 km/oere troch de stêd en neidat de sjauffeur sein hie dat we yn 'e strjitte fan it hotel wiene, skrokken we (ik?) wol fan al dy hoeren dy't ús (nee toch?) op sieten te wachtsjen. Neidat we de fierstende djoere taxirit betelle hienen (de sjauffeur woe sels ek noch in ritsje meitsje tink?), gau yntsjekke en nei de hotelkeamer. Wat fierders opfoel: in soad gevels mei tegeltsjes ("Azulejos") en ús hotel wie fan binnen ek hast oeral betegele, hatstikke leuk.
De oare deis de stêd yn fansels, nei de wyk Alfama mei al syn doalhofeftige strjitsjes en trepkes. Hiel Lissabon is in doalhof trouwens, kaartlêze kin op myn cv. Fierders ha we Sé Catedral (tsjerke út de 12e ieuw troch de christenen bout nei de ferovering fan Lissabon op de Moren) en Castelo de São Jorge besjoen. Wat fierders opfoel: palmbeammen en sinaasappelbeammen. Doe't jûns foar de tillevyzje dúdlik waard dan "Sábado" sneon/saterje is, omdat it freed wie en "amanhã" moarn bestjut, foel it beslút: Bouwe en Fiona geane moarn nei in wedstriid fan Benfica.
Net eltsenien wie enthousiast oer dit idee. De Roemeenske hotel resepsjonist: "So you are in Portugal, you are tourists, you're going sightseeiing, take pictures AND you're going to a football match???". Mar earst nei Convento da Ordem do Carmo, in ruine fan in 14e ieuwse tsjerke dy't yn 1755 ferlern gong nei ien fan de swierste ierdskodderijen (?) (aardbevingen) ea yn Europa. Dêrnei swalkje troch de wyk Bairro Alto en mei de trein nei Belém, de haven wêrwei alle grutte ûntdekkingsreizen fan mannen as Vasco da Gama (ûntdekker fan India) begonnen yn de 15e ieuw, de gouden ieuw fan Portugal. Underweis fan en nei Belém kamen we ek lâns de Golden Gate Bridge fan Lissabon, de 25 de Abril Bridge. De midje wie yntusken hast om, dus gau werom nei de hotelkeamer om te ferklaaien, te lunsjen en ús earste (en myn lêste) Pastel de nata, de beroemde lekkernij (gebakje) fan Portugal te priuwen.
Doe op nei de wedstriid yn it grutte Estádio da Luz wêr Griekenlân yn 2004 Europees kampioen waard. Omdat we it stadion noch net yn mochten koene we al wat yn 'e sfear komme by it stânbield fan de Abe fan Benfica, Eusébio en in geweldige drumband fan supporters. Doe't we yn it stadion wienen koenen we ús ring en fak net fine en nei in soad kastje-muur gedoch waarden we troch in steward in kant opstjoert mei as gefolch dat we wer út it stadion wiene. It elektroanysk kaartsjesysteem woe ús er fansels net wer ynlitte en troch wat de ontwetende toerist út te hingjen waarden we der lokkich wer yn litten en kamen we dochs noch yn ús fak. Ek hjir foar de wedstriid in tradysje, gjin folksliet, mar in arend dy't fanôf boppeyn de tribune loslitten wurdt en oer it fjild nei ûnderen cirkelt en op it fjild land, hiel apart. It stadion wie spitichernôch heal leech, mar tsjinstanner Academica is ek net echt in topclub. Dochs kamen de gasten al gau mei 0-1 foar en soene dat de hiele wedstriid sa hâlde, Benfica bakte der net folle fan, it mocht gewoan net. Al mei al moai om mei te meitsjen en ek it broadsje karbonade (sûnder bonke) nei de wedstriid wie lekker.
Peaskesnein wie ús lêste hiele dei yn Lissabon, tiid foar de lêste lûkpleisters. Earst wer werom nei it súdwesten fan it sintrum foar de Jardim da Estrela (park) en de Basílica da Estrela (tsjerke). Dêrnei in bakje kofje en fansels wat er by (wer in Pastel de nata foar Fiona, mar doch my mar in Portugese banketstaaf) oan de Avenida da Liberdade flakby Rossio. Ek hjir bleek wer dat Portugezen hatstikke leuke minsken binne, oergryslik hastich en drok, mar wol sympathiek en grappig. Nei alle histoarische strjitsjes en gebouwen waard it tiid foar wat moderners dus op nei Orient, de namme seit it al, it easten fan 'e stêd. Dêr binne foar de Expo '98 allegear nijmoadrige (en best wol moaie) gebouwen en keunstwurken delsetten. Nei in kuierke lâns allegear architektoanyske hoogstandjes ha we lekker seebears iten, wylst de krabben yn it aquarium ús sjagerijnig oan sieten te sjen, wat logisch is at kreeften oer je hinne rinne en je ansen ek noch yn 'e panne eindigje. Nei it iten ha we de boulevard lâns de Taag fierders by del rûn en kamen we út by de langste brêge fan Europa, de Ponte Vasco da Gama, ek al san architektoanysk hoogstandje.
De bedoeling wie om dit wykein ôf te slúten mei in lekker itentsje yn in sfearvol restaurantsje yn it sintrum. Nei oeren swalkjen troch de wiken Bairro Alto, Chiado en Rossio koenen we neat fine wat nei't sin of uberhaupt iepen wie. Doe bedarren we úteinlik yn in supertoeristisch soartfan restaurant wêr't we dochs noch lekker iten (û.o. sardientjes, typisch Portugees) en dronken (û.o. port, ek typisch Portugees) hawwe. En sa kaam in ein oan ús wykeintsje Lissabon, want de oare moarns om in oer as 5 moasten we richting it fleanfjild. Wer mei de taxi, mar wol in hiel stik goedkeaper dit kear, we leare it noch wol es...
Mear prachtige foto's fan dizze stêd binne fansels wer te finen op Fiona har website! En sjoch ek efkes nei har blommen!
23 mei 2009, 11:35
7 april 2009
(n)E(w)NEXI(u)S
Over slagvaardige klanten gesproken, zo zit je kwart voor 3 's middags je laptop opnieuw in te richten, (want daar had ik als "bankzitter" even mooi de tijd voor), heb je om 5 over 3 een pre-intake, om vervolgens 4 uur bij een klant te zitten voor de "echte" intake en om 5 uur vanaf de klant naar huis te lopen in de wetenschap dat je dit ook de komende weken zult doen. Kortom, Bouwe van New Nexus heeft een klus bij Enexis (what's in a name), op dik 5 minuten loopafstand van huis.
Komend weekend mooie vooruitzichten, hopelijk goed weer in Lissabon, joepie!
7 april 2009, 21:08
31 maart 2009
Famous Blue Raincoat video
René en z'n flabbergasted vrienden hebben nu ook een videoclip bij het nummer gemaakt:
31 maart 2009, 19:33
30 maart 2009
Urbanisaasje en aaisykje
Yn Heemskerk benutte ljippen elts lyts stikje lân om harren aaien yn te lizzen. Sa fûnen wy (dat wol sizze: skoanheit Bergsma) 2 ljippenêsten mei elts 1 aai yn in park yn Heemskerk, deun neist in drokke dyk. En yn it stikje lân oan de oare kant fan de boarterstún soe ek noch wol in pearke sitte kinne. En sa begjint in kuiertocht troch in tige urbanisearre omjouwing, mei ferrassende natoer.
De tocht giet fierder en we komme Hofstra tsjin, in Fries om útens, dy't (nei eigen sizzen) ea (foar de oarloch) ris it earste ljipaai fan Fryslân fûn hat. Dêrnei troch in hutjemutje nijbouwyk en nee, dêr wol ik noch altyd net wenje. Doch my mar in âld en sfearfol skippershúske, ek hutjemutje (sawol binnen as bûten), mar dan oars. Ja, of in frijsteand Drents wenbuorkerijtsje fansels, ek leuk.
Yn de fierte sjogge we Kasteel Assumburg en rinne lâns in stik greide wêr't foarhinne Kasteel Oud Haerlem stie, oan it reliëf yn it lân is noch te sjen wêr't (bygelyks) de gracht rûn hat. Fierderop lizze allegear skelpen yn it lân, want hjir wie foarhinne de see en mollen herinnerje ús dêroan. Links wer in folchjende nijbouwyk en op 'e eftergrûn flatgebouwen.
30 maart 2009, 21:58
14 maart 2009
Net folle soeps
Waardeloaze wedstriid, 5-1, spitich fan dy tsjingoal...
14 maart 2009, 23:16
Mannekoar en Foppe
Piekevel by Frysk Folksliet troch Westlands Mannenkoar mei Foppe. No noch in goeie wedstriid...